دلم برای خودم تنگ شده
کاش سرم را بردارم
و برای هفتهای در گنجهای بگذارم
و قفل کنم
در تاريکی يک گنجه خالی...

روی شانه هايم
جای سرم چناری بکارم
و برای هفتهای در سايهاش آرام گيرم

شب ، سکوت ، حسرت و نگاه بغض آور و تمسخر آمیز آرزوها و بیداد دیدگان اشک آلود من و در پایان سلام دوباره به سراب سرابی که در من نشان و ارزش پیدا کرده است . با آهی سرد ، دل ناتوانم را به صبوری دعوت می کنم صبوری اِی که در من معنا گرفته است و این همه داستان هر روز زندگی من است از تکرار خسته کننده و مایوس کننده روزها